Ποιήτριες του Κουρδιστάν
Ανθολογία
- Μετάφραση: Cemil Turan Bazidi
- Επιμέλεια: Cemil Turan Bazidi
- Εκδοτης: ΑΩ Εκδόσεις
- Διαθεσιμοτητα: Κυκλοφορεί
- Ημ. Εκδοσης: 08/2026
- Ημ. 1ης εκδοσης: 08/2026
- Περιοχη: Καλύβια Αττικής
- ISBN: 978-618-252-016-1
- Τιμη 16.96€
- Γλωσσα: ελληνικά
- Γλωσσα Πρωτοτυπου: κουρδικά
- Μεταφραση απο: κουρδικά
- Τυπος: Βιβλίο
- Δεσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
- Σελιδες: 184
- Διαστασεις (cm): 23x16
- Ειναι Μεταφρασμενο: Ναι
- Σημειωσεις: Έρευνα, επιλογή, πρόλογος: Τζεμίλ Τουράν Μπαζιντί.
Περίληψη:
Σουλτάν Γιαράι (Sultan Yaray) 1971
ΜΗ ΦΟΒΆΣΑΙ
Μη με φοβάσαι
τα θλιμμένα βλέμματα είναι ξύπνημα της καρδιάς ενός δειλού
δεν μπορώ να αντισταθώ
το μυαλό μου θα χαθεί στις καταιγίδες
μη φοβάσαι
μη σκίζεις τη σημαία της λαχτάρας
ας γεμίσουν δάκρυά τα μάτια σου
μη φοβάσαι
μη θυμώνεις με τα αστέρια των ελπίδων μου
μην είσαι ένα πικρό χαμόγελο
μη σκοτώνεις τον άγγελο της αγάπης
μην τσακίζεις την περηφάνια της αγάπης
μη σπαταλάς τη ζωή μου σε ένα θλιβερό φθινόπωρο
μη φανερώνεις τις πληγές και τους πόνους μου
θυμήσου το φως της καρδιάς μου
ας μην ξεδιψάσεις για τα φιλιά μου
μη φοβάσαι
μη με φοβάσαι
**
Ναρίν Γιουκλέρ (Narîn Yukler) 1988
ΠΑΡΑΜΎΘΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΎ
το νερό δεν αγγίζει τις φυλές της ερήμου
τα πόδια κινούνται με τον καυτό άνεμο
οι σάκοι από το βάρος αφήνουν ίχνη
αργά αργά σκίζεται η άμμος
απλώνω τη γλώσσα μου ώς το πίσω μέρος του χάλκινου πιάτου
τα χέρια μου δυο μονοπάτια για τα χελιδόνια
οι παλάμες μου βυθισμένες στην έρημο
μυστικά και προσευχές φανερώνονται από το πρόσωπό μου
είμαι σαν σπίτι με γκρεμισμένους σοβάδες
οι πληγές στο στήθος μου στέκονται όπως οι τοίχοι
τα δέντρα στηρίζονται στην άγονη γη
από τα αδύναμα κλαδιά τους ξεκινάει η σάρα6
όποιο κλαδί σαπίσει
όποιο πρόσωπο κιτρινίσει
το ευλογώ
άγιοι έρχονται σ' αυτά τα δέντρα να εξομολογηθούν
τους φιλάω με ζεστασιά.
Από τότε που παραδόθηκα στη σάρα και την έρημο
ξεγελασμένη από τον ιδρώτα που αναδύθηκε
από τους πόρους μου
πιστεύω σε ένα παραμύθι για το νερό.
**
Βεζίνα Κουρντ (Vejîna Kurd) 1975
ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΆΦΥΛΛΑ ΔΕΝ ΓΕΡΝΟΎΝ
Σε έναν ερειπωμένο κήπο με τριανταφυλλιές
Ένα ματωμένο λουλούδι
Από τα δόντια των μυρμηγκιών κόπηκε
Ένα πολύχρωμο φόρεμα
Το δώρο πλήγωνε τα τριαντάφυλλα και τις πεταλούδες
Και η ανάσα του ερχομού του φθινοπώρου
Φυσούσε στις βαθιές κοιλάδες.
Στη χώρα μου
Τα τριαντάφυλλα
Τα γράμματα της ποίησης του φεγγαριού πέφτουν.
Είναι αλήθεια...
Η νύχτα είναι γεμάτη μυρμήγκια
Αλλά...
Ούτε εγώ...
Ούτε η γη...
Κι ούτε τα τριαντάφυλλα
Δέχονται το αλφάβητο του σκότους.
Ναι...
Ακόμα κι αν είναι φθινόπωρο
Στη χώρα μου
Το γρασίδι δεν ξεραίνεται
Και τα τριαντάφυλλα δεν γερνούν.
Δεν γερνούν